Rijnstate, het ziekenhuis voor Arnhem en omstreken, zocht vier korte films. Over vitaliteitsbeleid, het virtuele zorgcentrum, regionale samenwerking en datagedreven werken. Doorwrochte thema’s, maar ‘wel superbelangrijk voor ons’, zei de opdrachtgever in juni.
We hebben ons best gedaan om persoonlijke verhalen te zoeken. In het filmpje over virtuele zorg is de hoofdrol voor chronisch longpatiënte Marjan. In de film over datagedreven werken vertellen twee oncologisch verpleegkundigen over het gemak van grafieken in onwijs moeilijke gesprekken. In elk filmpje verschaffen twee experts duiding en context, maar zij hebben een bijrol.
Spontaan
Filmen in het ziekenhuis is een uitdaging. Rijnstate is -terecht- scherp op privacy. Dat vraagt om improvisatievermogen. Dat vind ik -doorgaans- wel leuk, al kan ik lang niet altijd filmen wat en hoe ik het wil. Gelukkig ben ik niet bang aangelegd voor imperfecte shots. Spontaan is beter dan perfect.
Documentair
Binnen de beperkingen lukte het aardig om documentair te draaien. Zo zijn de interviews allemaal ongescript. De meeste sfeershots kwamen onvoorbereid tot stand. Ik werk alleen. De werkelijkheid wordt dus niet al te ruw verstoord door de invasie van een filmcrew. De filmpjes zijn ongekunsteld en tonen een wereld die de doelgroep herkenbaar vindt. Dat was ook de opzet. Het ziekenhuis koos niet voor animatiefilmpjes of generatieve ai, maar juist voor authentieke opnames.
De serie is inmiddels klaar en de aanpak bevalt ze wel in Rijnstate. Voor begin 2026 staan er alweer drie nieuwe filmklussen op de rol.